Του Γιαννη Τεκιδη
Τραγικά επίκαιρος ο μεγάλος Μπερτολτ Μπρεχτ, όταν τον καιρό της φαιιάς πανούκλας του Ναζισμού στην Ευρώπη, έγραφε χαραχτιριστικά:
‘’Όταν ήρθαν να πάρουν τους εβραίους δεν διαμαρτυρήθηκα γιατί δεν ήμουν εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές, δεν φώναξα γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου.’’
Έτσι ακριβώς, όταν η ιστορία επαναλαμβάνεται, έστω και ως φάρσα, δεν αργεί να μετατραπεί σε τραγωδία. Καθημερινά δεν λείπουν από τις ειδήσεις τα ‘’ανδραγαθήματα’’ των μελανοχιτώνων του εγχώριου Φυρερ Μιχαλολιακου. Οι ξυλοδαρμοί, οι δολοφονικές απόπειρες, τα μαχαιρώματα, οι καταστροφές, και η κατατρομοκράτηση αλλοδαπών
πολιτών νόμιμων και παράνομων και γενικά ανεξαρτήτως προελεύσεως ανθρώπων που δεν συγκεντρώνουν κατά την άποψη των φασιστοειδών τα χαρακτηριστικά των τύπων της άριας φυλής, είναι στην ημερήσια διάταξη. Η κρίση γεννά τη σύγχυση, η φτώχεια και η ανέχεια θολώνει το μυαλό, βάζει τρικλοποδιά στη λογική, η ανεργία σακατεύει την υπομονή, ποδοπατά την αξιοπρέπεια, ψάχνει εναγωνίως και σε λάθος δρόμους τους υπαίτιους της κατάντιας μας. Τον ένοχο αυτής ακριβώς της δυστυχίας, αυτής της κατάντιας, έρχονται να δείξουν οι βρικόλακες του Ναζισμού, οι υμνητές του Χίτλερ, τα υπολείμματα των κατοχικών ταγματασφαλιτών, εξερχόμενοι στο φώς μετά από μακρά παραμονή στο σκότος όπου είναι και ο φυσικός τους χώρος και με το δάκτυλο τεντωμένο σαν τον κουκουλοφόρο της κατοχής, δείχνουν τους ξένους.
Και προς άρση κάθε παρεξήγησης δεν ισχυρίζεται ο υποφαινόμενος ότι η προσέλευση δεκάδων χιλιάδων μεταναστών νόμιμων και παράνομων δεν δημιούργησε και δεν δημιουργεί προβλήματα. Αυτά όμως αφορούν κυρίως τη συντεταγμένη πολιτεία- αν υφίσταται φυσικά- και η οποία πρέπει μα ασχοληθεί και να δώσει λύσεις, σίγουρα όχι σαν κι αυτές του σχεδίου Ξένιος Ζευς. Και επειδή η επίσημη πολιτεία- τρομάρα της- είναι απούσα, έρχονται να την υποκαταστήσουν στη βάση των δικών τους εγκληματικών προδιαγραφών, οι ορδές της φασιστικής χρυσής αυγής. Οι φανφάρες για αυτοσυγκράτηση, και για μηδενική ανοχή στη βία του ανεκδιήγητου Δενδια και της φαιδρής τρικομματικής συγκυβέρνησης, μόνο ως μαύρο αστείο ακούγονται. Γιατί οι ευθύνες του ντόπιου μεταπρατικού κεφαλαίου, των κρατικοδίαιτων ιδιωτών μεγαλοεπιχειρηματιών, των πολιτικών τους εκπροσώπων , όπως και του μεγαλοδημοσιογραφικου κατεστημένου, για την σύγχρονη πανούκλα του Ναζισμού στη χώρα μας είναι τεράστιες και η ιστορία θα τους τις καταλογίσει.
Πριν τρία χρόνια οι παραπάνω με τις τακτικές και τις πολιτικές τους αποενοχοποίησην στη συλλογική λαϊκή συνείδηση , ανέδειξαν και έφεραν στο προσκήνιο και τη λεγόμενη κεντρική πολιτική σκηνή την λάιτ εκδοχή του σημερινού φρικαλέου φαινομένου που ονοματίζεται χρυσή αυγή, τον Καρατζαφέρη και τον ΛΑΟΣ . Η ευθύνη του κατά γενική ομολογία απερίγραπτου Γ.Α.Π είναι κραυγαλέα, όταν συναγωνίζονταν τους διάφορους λιβανιστές σε επαίνους και εύσημα για την σοβαρότητα και υπευθυνότητα του Καρατζαφέρη και του κόμματος του. Να λοιπόν που ήρθε ο καιρός και εν μέσω όξυνσης της κρίσης να γευτεί η ελληνική κοινωνία την ορίτζιναλ εκδοχή της πανούκλας . Μιας πανούκλας που χαίρει προκλητικά της ασυλίας των περισσότερων συγκροτημάτων του τύπου και της τηλεόρασης όπου με κατάπτυστο και ύπουλο τρόπο εκθειάζονται οι…απόψεις και η δράση της στο όνομα δήθεν της αντικειμενικής ενημέρωσης και των πραγματικών προβλημάτων που ματώνουν την κοινωνία και που για τη λύση τους εφόσον δεν υπάρχει κράτος και νόμος, εργάζονται τα ζόμπι της χρυσής αυγής.
Κρύβει μ αυτόν τον τρόπο εναγωνίως η ντόπια κεφαλαιοκρατική αεριτζίδικη φύρα μαζί και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι τον μέγα φόβο που συνέχει και αυτούς αλλά και τους ξένους πάτρωνες τους και που δεν είναι άλλος από το φάντασμα που σκιάζει εδώ και λίγους μήνες τον ύπνο τους και που ακούει στο όνομα σύγχρονη ριζοσπαστική αριστερά. Τον δρόμο αυτής όλοι μαζί θέλουν να ανακόψουν και στο όνομα του ανομολόγητου αυτού σκοπού τους, δεν διστάζουν να ρισκάρουν, να συναγελαστούν, ανεχτούν την εγκληματική δράση των φασιστοειδών, γιατί έτσι νομίζουν ότι θα τρομοκρατήσουν το λαό. και μ αυτό τον τρόπο θα διαιωνίσουν την παρουσία τους στην εξουσία ως εγγυητές και θεματοφύλακες της τάξης και του νόμου.
Χρέος από την άλλη πλευρά όλης της Αριστεράς, όλων των δημοκρατικών πολιτών είναι να δημιουργήσουν ένα σθεναρό αντιφασιστικό μέτωπο σωτηρίας και υπεράσπισης των όποων υπολειμμάτων δημοκρατίας έμειναν σ αυτό τον τόπο, καθώς και τα ανθρώπινα δικαιώματα , τα οποία δεν έχουν σύνορα, χρώμα και φυλετική καταγωγή. Χρέος της ριζοσπαστικής αριστεράς, να αναδείξει τους μεγάλους ενόχους της κακοδαιμονίας μας, τους υπαίτιους της κοινωνικής κακουχίας και ανέχειας. Να πείσει όσους αφελώς παρασύρονται από την μαύρη προπαγάνδα, ότι η πηγή των δεινών μας αποκλειστικά δεν οφείλεται στην παρουσία της ξένης δυστυχίας στον τόπο μας και η οποία στη συντριπτική της πλειοψηφία αναζητά στον ήλιο μοίρα.
Και στο κάτω-κάτω ας έχουν υπόψη τους οι πάσης φύσεως καλοθελητές, υποκριτές και φαρισαίοι, ότι το κτήνος του φασισμού αφού ξεμπερδέψει με τους άλλους, θα κτυπήσει και τη δική τους πόρτα.
Αυτό τουλάχιστον κατέγραψε η ζωή και η ιστορία.
Και προς άρση κάθε παρεξήγησης δεν ισχυρίζεται ο υποφαινόμενος ότι η προσέλευση δεκάδων χιλιάδων μεταναστών νόμιμων και παράνομων δεν δημιούργησε και δεν δημιουργεί προβλήματα. Αυτά όμως αφορούν κυρίως τη συντεταγμένη πολιτεία- αν υφίσταται φυσικά- και η οποία πρέπει μα ασχοληθεί και να δώσει λύσεις, σίγουρα όχι σαν κι αυτές του σχεδίου Ξένιος Ζευς. Και επειδή η επίσημη πολιτεία- τρομάρα της- είναι απούσα, έρχονται να την υποκαταστήσουν στη βάση των δικών τους εγκληματικών προδιαγραφών, οι ορδές της φασιστικής χρυσής αυγής. Οι φανφάρες για αυτοσυγκράτηση, και για μηδενική ανοχή στη βία του ανεκδιήγητου Δενδια και της φαιδρής τρικομματικής συγκυβέρνησης, μόνο ως μαύρο αστείο ακούγονται. Γιατί οι ευθύνες του ντόπιου μεταπρατικού κεφαλαίου, των κρατικοδίαιτων ιδιωτών μεγαλοεπιχειρηματιών, των πολιτικών τους εκπροσώπων , όπως και του μεγαλοδημοσιογραφικου κατεστημένου, για την σύγχρονη πανούκλα του Ναζισμού στη χώρα μας είναι τεράστιες και η ιστορία θα τους τις καταλογίσει.
Πριν τρία χρόνια οι παραπάνω με τις τακτικές και τις πολιτικές τους αποενοχοποίησην στη συλλογική λαϊκή συνείδηση , ανέδειξαν και έφεραν στο προσκήνιο και τη λεγόμενη κεντρική πολιτική σκηνή την λάιτ εκδοχή του σημερινού φρικαλέου φαινομένου που ονοματίζεται χρυσή αυγή, τον Καρατζαφέρη και τον ΛΑΟΣ . Η ευθύνη του κατά γενική ομολογία απερίγραπτου Γ.Α.Π είναι κραυγαλέα, όταν συναγωνίζονταν τους διάφορους λιβανιστές σε επαίνους και εύσημα για την σοβαρότητα και υπευθυνότητα του Καρατζαφέρη και του κόμματος του. Να λοιπόν που ήρθε ο καιρός και εν μέσω όξυνσης της κρίσης να γευτεί η ελληνική κοινωνία την ορίτζιναλ εκδοχή της πανούκλας . Μιας πανούκλας που χαίρει προκλητικά της ασυλίας των περισσότερων συγκροτημάτων του τύπου και της τηλεόρασης όπου με κατάπτυστο και ύπουλο τρόπο εκθειάζονται οι…απόψεις και η δράση της στο όνομα δήθεν της αντικειμενικής ενημέρωσης και των πραγματικών προβλημάτων που ματώνουν την κοινωνία και που για τη λύση τους εφόσον δεν υπάρχει κράτος και νόμος, εργάζονται τα ζόμπι της χρυσής αυγής.
Κρύβει μ αυτόν τον τρόπο εναγωνίως η ντόπια κεφαλαιοκρατική αεριτζίδικη φύρα μαζί και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι τον μέγα φόβο που συνέχει και αυτούς αλλά και τους ξένους πάτρωνες τους και που δεν είναι άλλος από το φάντασμα που σκιάζει εδώ και λίγους μήνες τον ύπνο τους και που ακούει στο όνομα σύγχρονη ριζοσπαστική αριστερά. Τον δρόμο αυτής όλοι μαζί θέλουν να ανακόψουν και στο όνομα του ανομολόγητου αυτού σκοπού τους, δεν διστάζουν να ρισκάρουν, να συναγελαστούν, ανεχτούν την εγκληματική δράση των φασιστοειδών, γιατί έτσι νομίζουν ότι θα τρομοκρατήσουν το λαό. και μ αυτό τον τρόπο θα διαιωνίσουν την παρουσία τους στην εξουσία ως εγγυητές και θεματοφύλακες της τάξης και του νόμου.
Χρέος από την άλλη πλευρά όλης της Αριστεράς, όλων των δημοκρατικών πολιτών είναι να δημιουργήσουν ένα σθεναρό αντιφασιστικό μέτωπο σωτηρίας και υπεράσπισης των όποων υπολειμμάτων δημοκρατίας έμειναν σ αυτό τον τόπο, καθώς και τα ανθρώπινα δικαιώματα , τα οποία δεν έχουν σύνορα, χρώμα και φυλετική καταγωγή. Χρέος της ριζοσπαστικής αριστεράς, να αναδείξει τους μεγάλους ενόχους της κακοδαιμονίας μας, τους υπαίτιους της κοινωνικής κακουχίας και ανέχειας. Να πείσει όσους αφελώς παρασύρονται από την μαύρη προπαγάνδα, ότι η πηγή των δεινών μας αποκλειστικά δεν οφείλεται στην παρουσία της ξένης δυστυχίας στον τόπο μας και η οποία στη συντριπτική της πλειοψηφία αναζητά στον ήλιο μοίρα.
Και στο κάτω-κάτω ας έχουν υπόψη τους οι πάσης φύσεως καλοθελητές, υποκριτές και φαρισαίοι, ότι το κτήνος του φασισμού αφού ξεμπερδέψει με τους άλλους, θα κτυπήσει και τη δική τους πόρτα.
Αυτό τουλάχιστον κατέγραψε η ζωή και η ιστορία.